به نام خدا

دست آمریکا در آستین اروپا

(مروری بر مواضع ایران و گروه۵+۱)

طبق گزارشIEA: "میزان تقاضای انرژی جهان در فاصله سالهای2006تا2030 با نرخ رشد6/1%، افزایشی45% خواهد داشت."(1) بنابراین برای کشورها و بخصوص کشورهایی که سودای سلطه منطقه ای و فرامنطقه ای را در سر می پرورانند این سوال از اهمیت وافری برخوردار خواهد بود که چه کشورهایی و با اتخاذ چه سیاست هایی بازیگران اصلی این نبرد انرژی خواهند بود. یکی از دلایل اصلی مخالفت جبهه استکبار با برنامه صلح آمیز هسته ای ایران اینست که جمهوری اسلامی با توجه موقعیت برتر تأمین سوخت فسیلی در جهان، در حال و آینده، چنانچه بتواند به انرژی اتمی بعنوان جایگزین اصلی نفت و گاز دست پیدا کند، موقعیت استراتژیک خود را بیش از پیش مستحکم می کند و طبیعتأ مسیر تغییر رژیم در آن نیز دشوارتر خواهد شد. همواره ابراز امیدواری مقامات همسو با غرب در باب اثربخشی تحریم ها علیه ایران در عرصه های مختلف جهت ایجاد امواج ناآرامی سیاسی از نگاه دستگاه تبلیغاتی آنها بازمانده است.

به نام خدا

راهبرد بدون شلیک

این تنها گوشه ای از نقش انتخابات مردمی خاورمیانه در نحوه چینش مهره های شطرنج سیاست خارجی غرب در منطقه می باشد. در سایر کشورهای مسلمان که احزاب اسلامگرا قدرت را در دست دارند نیز سردرگمی سیاستمداران کاخ سفید کمابیش مشخص است. گرایش مردم به گفتمان اسلامی و مقاومت در کشورهای عمدتأ مسلمان مانند ایران، ترکیه، لبنان، عراق، افغانستان، سوریه بعلاوه کشورهایی که شاهد بیداری اسلامی هستند عرصه را برای تنفس خاورمیانه ای غرب تنگ کرده است. لذا تلاش ناتو برای تمدید حضور مستقیم یا غیر مستقیم در منطقه برای هیأت حاکمه این کشورها در این قالب ها قابل توجیه خواهد بود: تلاش جهت عدم تسریع در برگزاری انتخابات در کشورهای انقلابی و کشورهایی مانند افغانستان، ارتقا سطح روابط دیپلماتیک تا سطح وزیر خارجه و معاون اول با کشورهای تأثیرگذار منطقه، تلاش در راستای همسو کردن نقش مرجعیت شیعه در ساماندهی اوضاع کشورهای اسلامی با خود(مانند تأکید بوش بر مذاکره با رهبر انقلاب ایران، نامه های اوباما به آیت ا...سیستانی و رهبر معظم انقلاب)، تهدید کشورهایی مانند مصر به قطع کمک های مالی به این کشورها در صورت عدم تعامل با غرب و حفظ قدرت شورای نظامی(در مقایسه با همه پرسی تغییرات قانون اساسی در ترکیه)، حضور مستقیم در کشورها به بهانه آموزش نظامیان، تشدید تنش فی مابین کشورهای اسلامی برای امتیازگیری های متعدد از کشورهای مخالف جبهه مقاومت و... (لازم به ذکر است که آنچه می تواند تا حدود زیادی از ناآرامی ها در سوریه جلوگیری کند برگزاری انتخابات زودهنگام است. چون مادامیکه دست آمریکا و صهیونیسم در اتفاقات جاری این کشور برای مردم مشهود است بازی می تواند برد-باخت باشد.)

به نام خداوند بخشنده مهربان

هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ

تحریم نفتی ایران ؟!

(متن بیانیه بسیج دانشجویی دانشگاه های تهران پیرامون تحریم نفتی اتحادیه اروپا)

علاوه بر آنچه تابحال گفته شد، استکبار جهانی در دهه اخیر با به میان کشیدن قضایای سوریه و فلسطین اشغالی تحت لوای مذاکرات صلح سفارشی خاورمیانه و آنچه آنها اصلاحات خاورمیانه می نامند سعی در تیره نشان دادن چهره مقاومت دارد غافل از اینکه مدتهاست تیرگی های فساد نظام کاپیتالیسم برای مردم آشکار شده است. ناتو بهتر است بجای تهدید به دخالت در امور خاورمیانه گوش شنوایی برای خواسته های مردم خود پیدا کند و بداند که سوریه مانند لیبی نیست که بتواند صورتحساب مداخله خود را بپردازد. مسئولیت هرگونه بحران منطقه ای و فرامنطقه ای در پی اقدام به تحریم یا دخالت نظامی خواه ناخواه بر عهده این کشورهاست. بحرانی که پیامدهای آن تنها گوشه ای از مقابله به مثل ایران در رزمایش ولایت90 خواهد بود.

به نام خدا

توهم تجاوز، از کارتر تا کامرون

      

دلایل فراوانی وجود دارد که موضوع حمله نظامی آمریکا به ایران تنها در سخنرانی ها و قطعنامه ها خلاصه شده و لاغیر، از جمله: موقعیت متزلزل کشورهای حاشیه خلیج فارس که امروز بیشتر به انبار تسلیحات آمریکا تبدیل شده اند تا یک کشور در شأن مسلمانان، جایگاه کشور آمریکا نزد افکار عمومی بعد از سابقه این کشور در برخورد با کشورهای اسلامی منطقه  بخصوص در جهان اسلام و انتقام احتمالی گروه های اسلامگرا در سراسر جهان، مواضع چین و روسیه در برابر هژمونی آمریکا در معادلات بین المللی، پروژه خط لوله نابوکو و امنیت انرژی اتحادیه اروپا، کریدور شمال-جنوب و امنیت اقتصادی آسیای میانه و روسیه و بسیاری عوامل دیگر که مجال بحث آن نیست. فی نفسه روی آوردن یک تمدن به گزینه نظامی برای انتقال فرهنگ به سایر کشورها برای تأمین منافع خود نه تنها نشاندهنده قدرت آن تمدن نیست بلکه خبر از اوج ضعف منطق و گفتمان آن تمدن در روابط بین الملل می دهد. اگر کشوری مانند آمریکا که اصول و آرمانهای کشورش را بر پایه های دموکراسی و آزادی و عدم تبعیض نژادی استوار می داند چه نیازی دارد طبق گفته توماس جفرسون که «درخت آزادی باید گاهی با خون مستبدان و میهن پرستان آبیاری شود.» و یا  این اظهار فضل جو بایدن که «خاورمیانه جنگلی پر از حیوانات وحشی است و در این جنگل فقط اسرائیل قابل اعتماد است.»، فرهنگ و ریشه های باصطلاح تمدنی خود را به توپ و موشک ببندد و به کشورهای دیگر شلیک کند. قدرت فرهنگ آنست که بعد از سه دهه از خلق آن هنوز رهنمودهایی برای ارائه دارد و همانطور که مشاهده می شود بدون هرگونه تحقیر و تکبر نسبت به کشورهای دیگر عمق استراتژیک خود را تحکیم کند. طبل بد آهنگ تهدید و مداخله ایالات متحده بدانجا رسیده که کشورهای منطقه و بخصوص چین و روسیه، حمایت از ایران را حتی به قیمت «جنگ جهانی دیگری» لازم می دانند. رهبرمعظم انقلاب فرمودند: "در قضيه‌ى تهديد نظامى هم كه البته بعيد است چنين حماقتى را بكنند؛ ليكن اگر چنانچه چنين تهديدى به وجود بيايد، همه بايد بدانند كه ميدان اين مقابله فقط منطقه‌ى ما نيست؛ ديگر ميدانش گسترده‌تر خواهد بود."

یا مبین و یا مهون

چو در نامحکم و کوته بود بام***نخسبد هیچ صاحبخانه آرام

خودکشی کاپیتالیسم

ایالات متحده آمریکا هم که خودرا دربرابر برقراری دموکراسی درجهان مسئول می داند و درعین حال سالها دربرابر نقض آشکار آن درکشورهای هم پیمان خود در دنیا سکوت می کرد، این روزها پایه های تئوریک سیاست داخلی و خارجی خود را درخطر می بیند. چالش هایی که هیمنه پوشالی تبلیغاتی آمریکا امروز با آنها روبروست و زمزمه های پیوند محال دموکراسی و سرمایه داری، دارای ابعاد گسترده داخلی وبین المللی است که نه تنها دامان آمریکا که کشورهای پیروسیاستهای آن را نیزگرفته است. اعتراضات مردمی در بیش از1000شهر جهان ازجمله در ایالتهای مهم آمریکا که در دستگاه تبلیغاتی غرب سعی می شود صرفأ سیاسی جلوه داده شوند، دارای جنبه های سیاسی_اقتصادی است که ابعادی داخلی و خارجی را شامل می شود. ازکاهش هزینه های درمانی وبیمه(که شعاراصلی اوباما درانتخابات2008 بود.) وحمایت از اتحادیه ها تا اعتراض به سیاست های جنگ طلبانه و خسارت های جانی و مالی و بودجه های سرسام آور ناشی از آن نمایانگرگستره وسیع خواسته های مردم در برابرادعاهای کسانی است که این جنبش را صرفأ راهی برای خودنمایی می دانند.

به نام خــــداوند بسیـــار بخش     خرد بخش و دین بخش و دینار بخش

خود گویی و خود خندی، خود مرد هنرمندی

(مروری بر بحران سیاسی-اقتصادی اتحادیه ی اروپا)

یادم هست بعد از ترور «محمود المبحوح» و زمانیکه پلیس دوبی اعلام کرد تروریست ها با پاسپورت های جعلی اروپایی وارد امارات شده اند، وزاری خارجه ی کشورهای اروپایی و از همه بی حیاتر «دیوید میلیبند»، وزیر خارجه ی انگلیس در دولت قبلی، آنچنان ابراز نگرانی عمیقی کردند(!) که هیهات از این همه بی حرمتی. هیچ مقام مسئولی در این کشور نبود که جعل پاسپورت ها را محکوم نکند، اما آنچه در این میان فراموش شد ترور یک انسان بود که هیچکس آنرا محکوم نکرد. و یا وقتی که مسئولان جمهوری اسلامی به آرم مسابقات المپیک2012 در انگلستان بدلیل طراحی مشکوک آن اعتراض کردند در همان ایام رسانه ها اظهارات «دیوید کامرون»، نخست وزیر فعلی انگلیس را در مراسمی که از سوی صندوق امنیت اقلیت یهود برگزار شده بود منتشر کردند. وی علاوه بر بیان اکاذیبی پیرامون افراط گرایی در اسلام گفته بود: "من افتخار می کنم که یک یهودی و یک انگلیسی هستم. من همواره مدافع قوی ملت یهود و اسراییل خواهم بود." کشور انگلیس و سیاستمداران آن همواره به دلیل تبعیت بی چون و چرا از سیاست های آمریکا و صهیونیسم مورد انتقاد محافل جهانی و حتی اعضای اتحادیه ی اروپا بوده اند و این دلیلی نیست جز بر وعده ی صادق پروردگار عالم که فرمود: "وَلَنْ تَرْضَى عَنْكَ الْيَهُودُ وَلا النَّصَارَى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ."

بنام خداوند بخشنده ی مهربان

از ناکجا به ناکجا ...؟!(1)

(مروری کوتاه بر اقتدارگرایی روسیه در منازعات ژئوپلتیکی انرژی اوراسیا)

خط لوله ی انتقال گاز نابوکو به طول 300کیلومتر و ظرفیت انتقال سالانه 26الی33میلیارد متر مکعب وظیفه ی انتقال گاز کشورهای ترکمنستان، آذربایجان و کردستان عراق و احتمالأ قزاقستان را با عبور از کشورهای گرجستان، ترکیه، بلغارستان، رومانی و مجارستان به کشورهای اتحادیه اروپا و علی الخصوص آلمان و اتریش دارد. این پروژه که ساخت آن از سال2011تا2013 به طول خواهد انجامید هزینه ای معادل 7/9میلیارد دلار در بر خواهد داشت. نابوکو ابتدا در سال2004 برای انتقال گاز خلیج فارس به اروپا طراحی شده بود که تحت فشارهای کشور ایالات متحده مبنی بر رعایت همه جانبه ی تحریم های تحمیلی به چمهوری اسلامی ایران و بدلیل عدم عقب نشینی ایران از مواضع هسته ای خود، تغییرات مذکور در منابع تأمین گاز این پروژه در سال2006 اعمال شد.

به نام خداوند بخشنده مهربان

ایران را بهانه نکنید!(۲)

2) پادشاهان عربی خواسته یا ناخواسته(!) خود را وارد جدالی کردند که خود بهتر از هر کس دیگری می دانند که هر چند فواید زودگذری دارد اما عواقب بسیار جبران ناپذیری خواهد داشت که روسیاهی آن فقط برای خودشان خواهد ماند.

پطروس غالی، تنها دبیر کل سازمان ملل که توانست یکبار بر این کرسی بنشیند، می نویسد: "رهبران آمریکا نه تنها دخالت در مشکلات جهان را ضروری می دانند که قادر به تحمل حل مشکلات از سوی دیگران و بدون حضور و دخالت خود نیستند. این مسئله می تواند پیامدهای بسیار منفی برای جهان داشته باشد. باید بازیگران دیگری در کنار این ابرقدرت ظهور کنند."(5) شکی نیست که آمریکا با توجه به این خصلت دولتمردان خود و در پی بیداری مردم منطقه می بایست در راستای احیای هویت و حرمت از دست رفته خود راه چاره ای پیدا کند. دو سناریو در این باب مطرح است؛

باسمه تعالی

 ایران را بهانه نکنید!(۱)

طارق الحمید، از نویسندگان روزنامه الشرق الاوسط با اعتراف به اینکه نباید ایران را بهانه ظلم به شیعیان بحرین قرار داد می نویسد: "متاسفانه در جهان عرب آزادی مفهوم خود را از دست داده است. در این جا آزادی با غوغاسالاری و شورش و اغتشاش هم‌معنا است. برخی‌ها آزادی را به گونه‌ای برای خود تعریف می‌کنند که دست به هر گونه تقلب سیاسی چه در انتخابات و چه غیر از آن می‌زنند و مدعی می‌شوند که آزادی دارند. برخی اموال از کشورهای خارجی حتی عربی به بحرین سرازیر شد که انحرافی در مسیر سیاسی مردم بحرین ایجاد کرد. همه مقصریم، همه ما در محاسبات سیاسی بحرین راه خطا رفتیم. اما نمی‌دانیم چه شد ناگهان در روزهای اخیر ورق برگشت و آن خشونت به وجود آمد، خشونتی که بی‌شک رنگ و  بوی انتقام دارد و بیشتر احساسی است تا برخوردی عقلانی."

به نام خداوند بخشنده ی مهربان

بحران استعفاگرایی در ژاپن

(زخم کهنه ی ژاپن درمان نمی شود!)

چندی پیش «سی جی ماهارا»، وزیر خارجه ی ژاپن به دلیل دریافت کمک مالی از یک تبعه ی خارجی(شهروند کره ی جنوبی) مجبور به استعفا شد. این اتفاق فقط یک استعفای ساده نبود چرا که بعد از بحران کهنه ی تنش میان دو کره و پس لرزه هایی که برای کشورهای جنوب شرق آسیا بخصوص ژاپن بوجود آمد، استعفای شخصی که مورد اعتماد آمریکا در رسیدگی به پرونده ی فعالیت پایگاه های نظامی در مجمع الجزایر اوکیناوا می باشد نمی تواند بی اهمیت باشد.